CGNAT

CGNAT (Carrier-Grade NAT), İSS'lerin IPv4 adres tükenmesine karşı kullandığı yöntemdir. Abonelere genel (public) adres yerine RFC 6598 ile bu iş için ayrılmış 100.64.0.0/10 paylaşımlı adres alanından adres verilir. Trafik BNG üzerinde ya da ayrı bir CGNAT cihazında genel IPv4 adreslerine dönüştürülür. Abonenin modemi de ayrıca NAT yaptığı için bu yapıya NAT444 da denir. Operatör ölçeğindeki NAT için temel gereksinimler RFC 6888'de tanımlıdır.

Bir genel adresin yaklaşık 64 bin kullanılabilir portu aboneler arasında paylaştırılır. Dinamik atamada her bağlantı ayrı kaydedilir. Port blok atamasında (PBA) aboneye örneğin 1.024 portluk bloklar verilir ve log hacmi ciddi ölçüde azalır. Deterministik NAT'ta iç adres ile genel adres/port aralığı arasındaki eşleme önceden hesaplanır ve sabittir. Paylaşım oranı (ör. 1:16 veya 1:32) belirlenirken abone başına eşzamanlı bağlantı ihtiyacı ve uygulama profili dikkate alınmalıdır.

CGNAT arkasındaki bir aboneye internetten doğrudan erişilemez. Port yönlendirme, ev içi sunucu, IP kamera, bazı oyunlar ve eşler arası (P2P) uygulamalar sorun yaşayabilir. Bu yüzden sabit genel IP isteyen abonelere ayrı bir adres havuzu tanımlamak yaygındır. Kalıcı çözüm IPv6'ya geçiştir. Geçiş sürdüğü sürece CGNAT çoğu İSS için kaçınılmazdır.

Hukuki açıdan asıl mesele kayıt tutmaktır. Aynı genel IP adresini aynı anda yüzlerce abone kullanabilir. Bir trafiğin hangi aboneye ait olduğunu bulmak için genel IP, port aralığı, iç IP ve zaman bilgisini içeren NAT kayıtları gerekir. Bu kayıtlar doğru saat senkronizasyonuyla ve bütünlüğü korunarak saklanmalıdır. Genellikle syslog ile merkezi log yönetim sistemine gönderilirler.