NB-IoT

NB-IoT, 3GPP Release 13 (2016) ile standartlaşan dar bantlı bir hücresel IoT teknolojisidir. 180 kHz genişliğindeki taşıyıcısı üç biçimde yerleştirilebilir: bir LTE taşıyıcısının içinde (in-band), LTE koruma bandında (guard-band) ya da bağımsız olarak, örneğin eski bir GSM frekansında (standalone). Operatörler teknolojiyi çoğunlukla mevcut baz istasyonlarına yazılım güncellemesiyle ekler. Kullanıcı tarafında SIM kart veya eSIM ile abone olmak yeterlidir, ayrıca ağ geçidi kurmak gerekmez.

Asıl avantajı kapsamadır. 164 dB maksimum bağlantı kaybı hedefiyle GSM'e göre yaklaşık 20 dB daha iyi kapsama sunar ve bodrum katlardaki veya rögar içindeki sayaçlara ulaşabilir. Zayıf sinyalde mesajlar tekrarlanarak iletilir. Bu kapsamayı sağlar ama enerji tüketimini ve gecikmeyi artırır. Veri hızı onlarca kbit/s düzeyindedir. Ses desteklemez ve hareket hâlindeki cihazlar için uygun değildir.

Enerji tasarrufu iki mekanizmayla sağlanır. PSM (Power Saving Mode) sırasında cihaz şebekede kayıtlı kalır ama radyosunu tamamen kapatır ve belirlenen zamanlayıcı dolunca uyanır. eDRX ise cihazın uzatılmış aralıklarla dinlemesini sağlar ve ulaşılabilirlik ile pil ömrü arasında denge kurar. Günde birkaç mesaj gönderen, doğru yapılandırılmış bir cihazda 10 yıla varan pil ömrü hedeflenir. NB-IoT, LTE-M ile birlikte 3GPP'de 5G'nin yoğun IoT (mMTC) gereksinimlerini karşılayan teknolojiler arasında kabul edilir.

LoRaWAN ile karşılaştırıldığında NB-IoT altyapı kurulumu gerektirmez. Lisanslı bantta çalıştığı için girişim riski düşüktür ve operatör hizmet güvencesi vardır. Buna karşın cihaz başına abonelik ücreti ödenir, operatör kapsamasına bağımlı kalınır ve modül enerji tüketimi genellikle daha yüksektir. Türkiye'de NB-IoT hizmetini mobil operatörler sunar. Kurulumdan önce her sahada RSRP ve SINR ölçümüyle gerçek kapsama doğrulanmalıdır.