PAdES

PAdES'i Avrupa Telekomünikasyon Standartları Enstitüsü (ETSI) geliştirdi. İlk olarak ETSI TS 102 778 serisinde yayımlandı. Güncel temel profiller ETSI EN 319 142'de tanımlıdır. PDF'in ISO 32000 standardındaki imza altyapısını kullanır. İmza CMS/CAdES yapısında PDF dosyasının içine gömülür ve imza alanı dışındaki tüm baytları kapsar. Böylece imzalı belge ayrı bir imza dosyası gerektirmez, standart PDF okuyucularla açılır ve imza durumu belgenin üzerinde gösterilebilir.

Standart dört temel seviye tanımlar. B-B, imza ve imzacı sertifikasını içeren temel imzadır. B-T, imzanın varlığını belirli bir zamana bağlayan güvenilir zaman damgasını ekler. B-LT uzun süreli seviyedir ve sertifika zinciri ile CRL/OCSP iptal durumu yanıtları gibi doğrulama verilerini belgeye ekler. B-LTA arşiv seviyesidir, belge zaman damgasıyla korunur ve periyodik olarak yenilenebilir. Yıllar sonra da doğrulanması gereken belgelerde B-LT veya B-LTA tercih edilmelidir. Böylece imzacı sertifikasının süresi dolsa bile imzanın atıldığı anda geçerli olduğu kanıtlanabilir.

PDF'in artımlı güncelleme özelliğiyle aynı belgeye birden fazla imza sırayla eklenebilir ve her imza kendinden önceki sürümü korur. İlk imzacı, belgede sonradan hangi değişikliklere (form doldurma, yeni imza, açıklama ekleme) izin verildiğini belirleyebilir. İzin dışı bir değişiklik imzaların geçersiz görünmesine yol açar. PDF imza doğrulamasını hedef alan akademik saldırı araştırmaları, doğrulama yazılımlarını güncel tutmanın önemini gösterdi.

Türkiye'de NES ile oluşturulan ve teknik kriterlere uygun PAdES imzalı bir PDF, 5070 sayılı kanun kapsamında güvenli elektronik imza taşır. Yaygın alternatifler CAdES (ör. UYAP'ta kullanılan .imz dosyaları) ve XAdES'tir (e-fatura gibi XML belgeler). Bunlarla karşılaştırıldığında PAdES'in avantajı, imzalı belgenin herkesin açabildiği tek bir PDF dosyası olarak kalmasıdır. PAdES, AB'deki eIDAS düzenlemesi kapsamında da tanınan imza formatları arasındadır.