RSSI

RSSI, alıcıya ulaşan sinyal gücünün göstergesidir. IEEE 802.11 standardında başta üreticiye özgü, birimsiz bir indeks olarak tanımlanmıştı. Bugün cihazların büyük çoğunluğu bu değeri doğrudan dBm (1 miliwatta göre desibel) olarak raporlar. Değerler negatiftir ve sıfıra yaklaştıkça sinyal güçlenir. −50 dBm'lik bir sinyal, −70 dBm'lik bir sinyalden 100 kat daha güçlüdür.

Wi-Fi için genel referans değerler şöyledir: −30 ile −50 dBm arası mükemmel, −50 ile −67 dBm arası iyi. Sesli görüşme ve video için yaygın hedef en az −67 dBm'dir. −70 dBm civarı temel internet kullanımına yeter ama hız düşer. −80 dBm ve altında bağlantı kararsızlaşır. PTP ve PTMP linklerde yüksek modülasyonlar için genellikle −45 ile −65 dBm arası hedeflenir.

RSSI tek başına bağlantı kalitesini anlatmaz. Asıl belirleyici, sinyalin ortamdaki gürültü tabanına oranı olan SNR ya da girişimi de hesaba katan SINR değeridir. −65 dBm sinyal ve −95 dBm gürültü 30 dB SNR verir ve yüksek modülasyonlar için yeterlidir. Aynı sinyal, gürültü tabanının −75 dBm'e çıktığı girişimli bir ortamda yetersiz kalabilir. Üreticiler RSSI'yı farklı hesaplayabildiği için farklı markaların değerleri karşılaştırılırken dikkatli olunmalıdır.

Planlama aşamasında beklenen RSSI verici gücü, anten kazançları, kablo kayıpları ve serbest uzay yol kaybından hesaplanır. Kurulumdan sonra ölçülen değer hesaplanandan belirgin biçimde düşükse hizalama hatası, Fresnel bölgesi engeli, kablo veya konnektör sorunu ya da yanlış polarizasyon araştırılmalıdır. LTE ve 5G gibi hücresel sistemlerde benzer amaçla RSRP ve RSRQ değerleri kullanılır.